بر ياسمين قدس نهاده بود ، و از عين عيان بين بنفشهء صفات فعل آب حيات ازل مىداد ، و گوهرهاء « ارزقنى علّيّين هطّالتين » در بحر « 2 » ازل تر مىكرد ، و در « 3 » سجود شهود حسن فنا مىنمود ، گفت « اعوذ برضاك من سخطك ، و اعوذ بمعافاتك من عقوبتك ، و اعوذ بك منك . لا أحصى ثناء عليك أنت كما أثنيت على نفسك » . 232 فصل ( فى الشطحيّة 8 للحلّاج ) ( 701 ) در بيتى اشارت به شطح كند كه « بحقّ اشارت بحقّ كردم . » شعر : « أشرت الى حقّ بحقّ . » « 10 » ( 702 ) قال : يعنى اشارت كردم بحقّ « 11 » بقول حقّ . نيز گفت « تحيّر حقّ الحقّ و الحقّ ناطق » يعنى وصف « 12 » واصفان در عظمت حقّ با جملهء حقيقت ، و حقّها لا شىء شد . آنگه گفت كه « نعت حقّ بيان شد . چون باشد كه مكان حقّ ميان خلق پنهان باشد ؟ » ( 703 ) قال : به مكان حقّ عظمت و كبريا و هستى و مكانت خواهد ، و ظاهر شدن او در هر ذرّه‌ئى متشابه در كلام بسى است . در بعضى كلمات گفت كه « حجاب خلق راست ، و حقّ از حجاب منزّهست » « 17 » .

--> ( 2 ) در بحر : بحر S ( 3 ) و در : در S ( 10 ) الى حق به حق : + و كل من أشار الى حق فأنت أمانه A ( 11 ) به حق : - SM الى الحق A ( 12 ) يعنى وصف : اى تحير وصف A ( 17 ) و حق از حجاب منزهست SM : و الحق ليس بمحجوب A